Nie istnieje jednoznacznie określona pora dnia, która byłaby uznawana za najlepszy czas na przyjmowanie witaminy K. Suplement można przyjmować zarówno rano, jak i wieczorem. Kluczowe znaczenie ma jednak sposób podania.
Najlepszy czas na przyjmowanie witaminy K a jej wchłanianie
Witamina K należy do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, podobnie jak witaminy A, D i E, dlatego jej wchłanianie jelitowe zwiększa się w obecności tłuszczu pokarmowego. Przyjmowanie preparatu podczas posiłku zawierającego większą ilość tłuszczu – niezależnie od tego, czy jest to śniadanie, czy kolacja – sprzyja lepszej biodostępności i efektywniejszemu wykorzystaniu przez organizm. Substancja ta magazynowana jest w wątrobie oraz w innych tkankach, w tym w mózgu, sercu, trzustce i kościach, co dodatkowo podkreśla znaczenie systematyczności suplementacji.
Czy można brać witaminę K z witaminą D dla zdrowia kości
Zagadnienie łączenia suplementów pojawia się najczęściej w kontekście układu kostnego. Badania cytowane przez Ayeshę Gulzar wskazują, że jednoczesne stosowanie witaminy D i witaminy K może wywoływać efekt synergiczny. Obie należą do witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i uczestniczą w regulacji metabolizmu wapnia. Witamina D zwiększa wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, natomiast witamina K aktywuje białka zależne od witaminy K, w tym osteokalcynę, odpowiedzialną za wiązanie wapnia w tkance kostnej. Mechanizm ten ma znaczenie dla gęstości mineralnej kości i ograniczania utraty masy kostnej. W analizach obserwacyjnych wykazano, że niskie stężenia witaminy K1 i K2 w surowicy wiążą się z wyższym ryzykiem osteoporozy, choroby przewlekłej prowadzącej do zwiększonej łamliwości kości. W badaniach obejmujących osoby powyżej 50. roku życia umiarkowana podaż witaminy K korelowała z niższym ryzykiem ubytku kostnego.
Witamina K a krzepliwość krwi i warfaryna
Rola witaminy K w procesie hemostazy ma charakter podstawowy. Jest ona niezbędna do syntezy białek krzepnięcia w wątrobie, w tym czynników II, VII, IX i X, które uczestniczą w kaskadzie krzepnięcia krwi. Niedobór witaminy K może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia i zwiększonej skłonności do krwawień. Jednocześnie suplementacja wymaga ostrożności u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. W przypadku warfaryny, która działa poprzez hamowanie cyklu witaminy K, dodatkowa podaż tej witaminy może wpływać na skuteczność terapii i parametry krzepnięcia. Z tego względu każda zmiana w suplementacji powinna być konsultowana z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą, aby uniknąć wahań wskaźnika INR i działań niepożądanych.
Interakcje witaminy K z lekami i różnice między K1 a K2
Istotne są również interakcje witaminy K z innymi preparatami. Leki wiążące kwasy żółciowe, takie jak cholestyramina i kolestypol, stosowane w terapii hipercholesterolemii, ograniczają wchłanianie kwasów żółciowych, a tym samym zmniejszają absorpcję witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, w tym witaminy K. W takich przypadkach zaleca się przyjmowanie suplementu co najmniej cztery godziny przed podaniem leku. Podobny problem dotyczy orlistatu, stosowanego w leczeniu otyłości, który zmniejsza wchłanianie tłuszczu i może obniżać przyswajanie witaminy K; rekomendowany odstęp wynosi od dwóch do trzech godzin.
W suplementach diety dostępne są przede wszystkim dwie formy: witamina K1 (filochinon) oraz witamina K2 (menachinony). Witamina K1 występuje w produktach spożywczych i trafia głównie do wątroby, gdzie uczestniczy w regulacji czynników krzepnięcia. Witamina K2 syntetyzowana jest przez bakterie jelitowe i w większym stopniu dystrybuowana do tkanek pozawątrobowych, w tym do kości i ścian naczyń. Zróżnicowane rozmieszczenie w organizmie tłumaczy, dlaczego w badaniach nad zdrowiem kości i układem sercowo-naczyniowym coraz częściej analizuje się właśnie rolę menachinonów. Ostatecznie jednak zarówno czas przyjmowania, jak i wybór formy powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb zdrowotnych, przy uwzględnieniu stosowanych leków oraz całkowitej podaży witaminy K w diecie.
Polecany artykuł:
